24 Aralık 2016 Cumartesi

Ezgi'nin Hamilelik Günlüğü - 14. Hafta

14. haftadan herkese selamlar,

Ben Ezgi. Normal şartlarda hamileliği öğrendiğim andan itibaren günlüğü açmak istiyordum lakin işler pek de beklediğimiz gibi gitmediği için biraz geçe kaldım, bu arada da gebeliğimin %33’ünü bitirmiş oldum. 

Ben sanırım ezelden beri çocuk istiyorum. Eğer bu bir içgüdü ise benim kulaklarımdan bile fışkırıyor olabilir, o denli yoğun hissettiğim bir sevgi var çocuklara karşı. Küçükken ne olacaksın sorusuna anne diye cevap veren bir çocuktum. Gerçi bir dönem prenses olacağıma emindim ama genelinde anne olmayı hep istedim. Anne olan prensese kadar varmıştı olay. Ciddi ciddi düşünme ve istemene faslına geldiğimde sadece istemekle kalmadım, çok okudum. Özellikle evlendikten sonraki tarih 2015’i gösterir. Ina May Gaskin, Gülnihal Bülbül gibi doğal doğumu anlatan ve destekleyen kişilerin kitaplarına eriştim öncelikle. Sanırım tersten başlamıştım işe ama doğum konusunda bilgisiz olmak en son istediğim durumlardan biri idi. Sezaryen olursam dünyanın sonu olmadığını ve gerekli yerde hayat kurtardığını biliyorum ama gereksiz yere olmak işte bu bence büyük bir sıkıntı. O nedenle çok okudum; yürümek, esnemek, merdiven in çık, perine masajları, kendimi bilgi ile donattım. Ablam 2014’te Türkiye’de normal, 2016’da Almanya’da doğal doğum yaptı ve ben aradaki farkı da öğrendim. Bizim ülkemizde en normal doğumda bile bir müdahale (epizyotomi, su kesesinin patlatılması, sun sancı gibi) neredeyse zorunlu hale gelmiş gibi, bir kez daha anladım. Buna da gayet razı olduğumu belirtmek isterim tabii.

Konuyu dağıtmadan ilerlemeyi başarırsam, eşimle (Adı Özgür, haftalar boyu eşim demekten kendimi ilk andan kurtarıyorum) bebek sahibi olma fikrine hazır hissettiğimiz zaman önümde bir sıkıntı mevcuttu. Genç kızlığımdan beri regl dönemleri düzensiz biri oldum hep. Bir ay 27 ise öbür ay 34, diğer ay 26 ise sonraki ay 36 günleri buldu. Bu da öyle 14.günde yumurtlarsın genellemesinden beni çok uzak tutuyordu. Konu ile ilgili farklı doktorlara gitsem de aynı cevabı aldım (ki bu cevabı daha çok duyacağız) yapısal. Bir sıkıntı yok ama durum böyle. Ben de blogun takipçilerinden biri olarak hemen ateş ölçme yöntemini okudum, öğrendim. İlk iki ay günlerimi ve tablomu çıkarttım ve ta-ta! günüm çok net ortada idi. Bir sonraki ay mutlu sona ulaşmıştık. Ekim’in ortalarında korkunç bir ağrı belimi, kasıklarımı ele geçirmişti. Canımın tatlı olmadığını baştan vurgulamak isterim, yastığı ısırır hale gelmiştim. Geceden randevu almış, sabah ilk iş doktora gidecektik. Fakat ağrım öyle bir raddeye gelmişti ki dış gebelik ihtimalini kendi içimde kesin görüyordum. Çevremde son yıllarda doğuran çok fazla yakınım vardı, hiçbiri de böyle bir ağrıdan bahsetmemişti. O korkunç internette arama hatasına başvurduğumda neredeyse tamam ölüyorum ben noktasına çoktan gelmiştim. 

Sabahı sabah ettik ve doktora geldik. Orada keseciğimi görünce, bir içim ısındı, tebessümüm arttı ama romantizme çok bağlayamadım çünkü ağrılarım beni öldürüyordu. Doktorum ve bir perina-tolog içeride bir kanama alanımın olduğundan bahsetti, ağrıları hem ona hem de nadiren bazı kadınların yapısal olarak rahim genişlemesini ekstra yoğun hissettiğine bağladı. Evet ben o "bazı kadınlar"dandım. Yaklaşık 4 hafta kadar yataktan neredeyse çıkamadım. Özgür ve en yakın arka-daşımlarımdan biri evden çalıştıkları için bana baktılar bolca. Ben sadece yattım. Bu arada bolca okudum ve okudum. BYBO Blogdaki tüm yazıları okudum, Emzirme Sanatı, Mahallenin En Mutlu Bebeği, Hamileliğinizin İlk Yılında Sizi Ne Bekler (ve devamı), grup içindeki neredeyse geçmişe doğru tüm soru ve sorunları okudum. Okumadığım zamanlarda ya uyudum ya da kafamı dağıtacak program-lar izledim ama hep yattım. İşe gitmeye karar verdiğim zamanlarda küçük çaplı iki kanamam oldu. Ağrılarım epey azaldı ama bu sefer de yatışım bu sebepten devam etti. 

Gel zaman git zaman birinci trimester böylece tamamlandı. İşe hala başlayamadım. Sanırım Ocak ayında gidebileceğim ama doktorum da ben de işi zorla-mama taraftarıyız. Göreceğiz demek istiyorum. Zaten hazırlanmam gereken çok büyük ve zorlu sınavlar (bu da başka haftanın konusu olsun) olduğu için evde kalmayı daha fazla tercih ediyorum yalan yok. Cuma günü randevum var heyecanla bekliyorum, her doktor randevusu ayrı bir macera oldu benim için. İşlerin yolunda gittiğini umuyorum bir de cinsiyeti öğrensek de büyük merak bitse :) 

Haftaya görüşmek üzere...

Ezgi

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım