11 Kasım 2015 Çarşamba

Mükemmel Anne Yoktur! Çaba Göstermeyen Anne Vardır!

(Akıcılık açısından hep anne yazıyorum. Hepsini anne-baba ya da ebeveyn olarak okumanızı tercih ederim.) 

Mükemmel anne yoktur, çabalayan anne vardır. Bebeğinin hayatınının ilk günlerinde herşeye pek bir dikkat eden yeni annelerle dalga geçmek adetten oldu. Olsun, böyle tatmin olacaksa insanlar. Hiçbirşeye dikkat etmeyen anne olmaktan iyidir, benden söylemesi. "Amaaan, zamanla anlayacaksın"cıları takmayın. Bebek ne yedi, nasıl emdi, ne kadar uyudu, ne pozisyonda yattı diye takıntılı bir biçimde dolaşabilirsiniz etrafta ilk aylarda. Bunlar doğaldır. İnsan yetiştiriyorsunuz anne ve babalar. Boru değil, insan. Üstelik ilk günlerde ölme ihtimali olan bir yaratık, muhtaç, kaka yapmayı, nefes almayı bile bilmiyor. Nefes almayı bilmiyor tam olarak, düşünün yani. Titiz olmayıp da ne yapacaksınız? Biraz da ilk annelik eklenince üzerine, daha mı titizsiniz? Sorun yok. Doğru konularda her zaman titiz olmak lazım. 

Bugün saçımı maşaladım. Sonra maşayı 2 metre yükseklikte bir dolabın tepesine koydum. Çocuk 4 yaşına geliyor. Maşayı ellememesi gerektiğini bal gibi biliyor. Dikkatli de böyle şeylerde. Sıcak o, dokunma dersem dokunmayan bir çocuk. Bebek çılgınlığı çoktan geçti. Ama dokunmaz demedim, erişemeyeceği noktaya koydum. Mükemmel mi oldum şimdi? Bence aşırı basit ve otomatik bir hareketti. Devamlı bir dikkat halindeyim, çok da zor değil, bunları alışkanlık haline getirince. Çünkü babamın dediği gibi, bir ömür dikkat etmezsin, sadece (o da belki) bir kere başına birşey gelir. Bin kere dikkat ediyorsun ya, hepsi o bir kere için der. Kaza bir kez olur der. Kaza bir kez olur. Ben bunu bilirim. O bir kez olmasın diye yüzlerce saat mesai yapıyorum işte. Dalga mı geçecekler, ay çok titiz diye. Geçsinler. Oğlumun maşadan yanmasından evladır. Ama ben aslında başka birşey söylemek istiyorum. 

Belki bazen çocuk yetiştirirken gereksiz detaylarla uğraşıyoruz, belki üzerine o kadar düşündüğümüz, vakit harcadığımız şeylerin hiç de zararı olmadığı ortaya çıkacak, çok zaman harcadığımız şeyler beyhude çıkacak, ama şöyle de bir gerçek var. Gereksiz gibi görünen detaylara titizlik göstermek aslında yaptığınız işe genel bir saygı duymaktan kaynaklanıyor. O küçük ayrıntılardan başlayarak, ebeveynliği ciddiye almaya başlıyorsunuz. Çünkü küçük ayrıntılar birikiyor. Genel bir tutuma dönüşüyor. Bir kararlılığa ve çabaya dönüşüyor. Daha ilk günden mevlam kayıra kafasında giderseniz, çocuk büyüdüğünde başa çıkamamanız neredeyse kaçınılmaz olacaktır. 


Tabii doğru şeylere titizlenin. Soğuk algınlığı geçirdiği için öksüren çocuğun öksürüğüne çok takılmayın, müthiş sofralar kurmaya, her gün muhteşem şeyler yedirmeye değil, temel olarak sağlıklı yedirmeye odaklanın, çocuğu eskimo gibi giydirmeye değil, temiz hava aldırmaya çalışın. Ben ütü yapmaktan nefret eden birisi olarak, oğlumu ütüsüz kıyafetlerle sokağa gönderen bir insanım. Gurur duymuyorum bundan, ama açık söylüyorum. Çok önemli olduğuna inanmıyorum, inansam, yemez içmez, ütü yapardım. Ama oğluma saatlerce televizyon izleteceğime, çiğ bamya yerim. O benim için öncelik. Yani tekrar belirteyim, sizin için doğru şeye titizlenin. Ama doğru şeye titizlenmek de, bilgi gerektiriyor. Bilgi de aramakla, öğrenmekle, çabayla oluyor. Yani yine bir titizlenme durumu söz konusu. Titizlenmek, daha doğrusu özen göstermek iyi ebeveyn olmanın özü. Neyin iyisi olmak isterseniz isteyin, özen gerekiyor sonuçta. Hani diyorlar ya: Çocuk zaten büyüyünce şeker yiyecek, uğraşma. Bu kafayla dostlar, çocuk zaten içki içecek diye verin rakıyı eline. 4 aylıkken ana-baba elinden çikolata ye yemek ile, 4 yaşında doğum gününde pasta yemeyi birbirine karıştırmayın. Bazı kuralları yeri geliyor esnetiyoruz. Peki, çoğumuz bazen yapıyoruz, ama bunu kural koymamakla eş tutmak aptalca. 

Daha da ötesi şu, ilk başta sıkı tutup, zamanla, şartlar artık kontrolümüzü azalttıkça, yeri geldikçe esnemek, baştan gevşek olmakla aynı şey değil. Esnemek de hiçbir zaman ipleri bırakmak değil, yaşın gereğine ve şartlara uyum sağlamak şeklinde olmalı. İpler sizde değilse, bunun için etrafı suçlamayın, zaten zamanla herkes sallıyor demeyin. Sallamak bir meziyet değildir. Yaptığınız işi ciddiye almak, bu iş ne olursa olsun, işte o meziyettir. Ve kuralları duruma göre biraz esnetmekle, "amaaan bıraktım gitti, zaten kontrol edebilmek ne mümkün?" tutumu arasında dağlar kadar fark vardır. Sonuçta mükemmel anne yoktur demek, güneş doğudan doğar demek kadar ilginç ve orijinal bir tespit. Bu tespitin sahiplerine, yayıcılarına tebriklerimi iletin. Alkışlıyorum. Haddimizi bildiriyorlar. Her anne iyidir diyenlere de selam ederim ama buradan. Kendilerini kandırmasınlar. Seri katil üretenler de anne, uyuşturucu bağımlısı olanlar da, çocuk taciz edenler de... Demek ki her anne iyi de değil, her anne çocuğu için iyisini de bilmiyor. Gerçek daha karışık bayanlar baylar. 

Kimimiz iyi anne olmaya çalışıyoruz, kimimiz çocukları da, hayatımızın diğer alanlarını olduğu gibi Mevla'ya havale ediyoruz. Hepimiz çocuklarımızı seviyoruz, ona inanıyorum. Ama sevginin yeterli olmadığını da biliyorum. Bizim bir işimiz var. Bu işi hakkıyla yapmamız lazım. Mükemmel anne olmamak, sallayıcı anne olmak demek değildir. İkisinin arasında çok sağlıklı noktalar var. Maddi, iş, ailevi, kültürel durumunuza göre, o noktayı siz belirleyeceksiniz. Ama dönüp baktığınızda, elimden geleni yaptım diyebilmelisiniz bence. Kendinize "şartlar izin verdiğince, elimden geleni yaptım" diyebiliyorsanız, kimsenin dediği, yargısı sizi bozmaz, emin olun. Kendinizi savunmak zorunda hissetmezsiniz kimseye. İnsanın işine, yaşamına, evine, ilişkilerine özen göstermesinde hiçbir sakınca yoktur kanımca. Hayat özen isteyen birşey. Çocuk çok özen isteyen birşey. Aksini söyleyene inanmayın. Bazen herşeye yetişemiyoruz. Ama öncelik olarak kabul ettiğimiz şeylere özen göstermeye çalışmak da, çalışanları takdir etmek de doğru olandır. 

Mükemmel olmamayı bir bahane olarak görmeyin, gösterenlere kanmayın. Kimse sizden mükemmeliyet beklemiyor, siz de kendinizden beklemiyorsunuz zaten, ititraf edin. Elinizden geleni yapıyor musunuz gerçekten? Bu soruyu sorun kendinize. Bu soruyu cevaplayın. Dürüst olun. Cevap hayırsa, yarın daha çok çabalayın, ya da özen göstermediğiniz şeyin önceliğiniz olmadığını kabul edin. Bakın bu çok önemli. Bir şeyin gereksiz olduğuna kanaat getirdiyseniz, ona insanlara iyi görünmek için vakit harcamayın. İkisi de tamam. Ama benim için önemli dediğiniz şeye özen göstermiyorsanız, şapkayı önünüze alıp iki kere düşünün. Kısaca tekrar edeyim: Mükemmel anne yoktur (tabii ki), ama çabalayan, özen gösteren anne vardır, bunu da teslim etmek lazım. Ve en özenli ebeveynler bile her zaman iyi sonuç alamayabilir, çünkü dünya çok değişkenli karmaşık bir yerdir, ama bu da başka bir meseledir. Siz elinizden geleni yapın, mükemmel anne olamazsın diyenlere de diyin ki, "hadi ya?"

Aysuda Kölemen

5 yorum:

  1. Özen göstermek en ufak hapşurukta ateşte öksürükte hastaneye koşmak değildir. Her yediği her içtiği organik olacak diye, evde yapılmış olacak diye aklını oynatmak da değildir. Özen göstermek doğal şartlar ve hayat şartları altında elinden gelenin en iyisini yapmak, elinden gelenin en iyisi ne olabilir onu öğrenmeye çalışmaktır. Bu kadarcık bir çabayı gösteremeyen ana babaların içten içe duydukları rahatsızlıkla size saldırmalarına izin vermeyin. Çatlasınlar :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba cok alakasiz olabilir ama inanin uzun zamandir size nerden nasil msj atabilirim die tum sayfalarinizi hatmettim:)tabi teknolojik özürlü olusum işi baya uzatti :( gece uykuları icin bikac sorum olacak cevaplarsaniz cok sevinirim.egitime basladim cumartesi bi hafta olacak uyku rutinimizi uygulayıp emziriyorum yatagina koyarken uyandiriyorum eger uyuyirsa tabii agliyor.ilk zamanlardaki gibi uzun degil artik ama gece okadr sık uyaniyor ve agliyor ki napicam ne zman gececek bekliyorum ama umudumu da yitiriyorum gibi.surekli emzirdigim icin egitimden once birden birakmak nasi etkiler onuda merak ediyorum..ne zaman deliksiz uyuyacak her agladigi icimi parcaliyor.lutfen yorumlarinizi bekliyorum.eger uygunsuz bir yerdeyse yorumum cevap vermemeniz kirmaz beni.simdiden teşekkürler.

      Sil
  2. zaten kime göre neye göre mükemmel olmalıyız ki ? çocuk daha mükemmeli bilmez etraf deseniz kimseyi memnun edemezsiniz o yüzden en iyisi kendinizi nasıl iyi hissediyorsanız öyle çocuk büyütün dış çevreye kulakları tıkamakta kendimizi de fazla kasmamakta fayda var ;)

    YanıtlaSil
  3. Bayıldım bu yazıya hmen facebookta paylaştım.. aklınıza yüreğinize sağlık

    YanıtlaSil
  4. mükemmel olmaya çalışan anne vardır :)

    YanıtlaSil

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım