12 Aralık 2014 Cuma

Aysuda'nın Çocuk Gelişim Notları — Okullarda Çocuklar Arasında Zorbalık (Bullying)

Çocuğunuz zorbalık mağduru olabilir, ya da zorbalık yapıyor olabilir. Zorbalık özellikle 7 yaş civarı ve daha sonra 12-14 yaş arası tavan yapar. Çocuklar arasında kasıtlı, tekrarlanan, karşısındakine zarar veren kelimeler ve isim takma, tehdit ve dışlama gibi diğer davranışlar zorbalık olarak tanımlanır (Bullying: What Schoold Can do, Schargel, Franklin, P.). Zorbalık farklı şekiller alabilir.


ZORBALIK TÜRLERİ 
  1. Fiziksel zorbalık: vurma, dürtme, boğazlama, saç çekme, dövme, ısırma ve aşırı gıdıklama 
  2. Sözel zorbalık:üzücü isimler takma, takılma ve dedikodu 
  3. Duygusal zorbalık: dehşete düşürme, şantaj, adını çıkarma, aşağılama, ırk, din, dil, etnisite ve algılanan cinsel yönelimi gibi kişisel özelliklerini hor görme, arkadaşlıkları manüle etme, yalnızlaştırma, dışlama ve arkadaş baskısı. 
  4. Cinsel zorbalık: yukarıda sayılanların çoğunu ve daha fazlasını içerir: teşhircilik, röntgencilik, cinsel teklifte bulunma, cinsel taciz, fiziki kontak ve cinsel saldırı dahil olmak üzere istismar. 
  5. Siber zorbalık:bu diğerlerinden farklı olarak cep telefonları ve Facebook, Twitter, Skype gibi sosyal medyanın yaygınlaşmasıyla başlayan yeni bir zorbalık türüdür. Internet ve mesajlaşma yoluylabirisini rahatsız etmek, aşağılamak, hakkında dedikodu çıkarmayı kapsar. Ayrıca zorbalık ne kadar doğrudan yapıldığına göre de ikiye ayrılır: 
1- Doğrudan Zorbalık: Açık fiziksel ve sözlü saldırılar  
2- Dolaylı Zorbalık: daha az görünürdür. Tespit etmesi zordur. 
Zorbalığın meydana gelebilmesinin şartları: 

1. Birkaç çocuğun birarada olması 
2. Etrafta bir yetişkin olmaması
3. Çocukların çevrelerindeki insanları kendileri seçememesidir (örneğin okul ortamı). 

MAĞDUR ÇOCUĞA NASIL DAVRANMALI? 

a. Dikkat mağdur çocuğa çekilmemeli. Tam tersine başka tarafa çekilmeli.

b. Mağdur çocukların aileleri genellikle okula şikayette bulunmazlar, çünkü çocuk olayın büyümesini istemez. Çocuklarının isteği üzerine aileler de susabilir. Bu çok yanlıştır. Aileler ve okul, zorbalık konusunda işbirliği yapmalıdır. Mümkünse, ailelerle görüşülmeli. Durum anlatılmalı ve çocukları tekrar zorbalığa uğrarsa bildirmeleri istenmeli. 

c. Mağdur çocuğa hemen okulun ve hocalarının korumasının sağlanması gerekir. EĞER KORUMA sağlayanamayacaksa, HİÇ müdahale etmemek daha iyidir. 

d. Mümkünse psikolojik destek sağlanmalı. 

e. Arkadaş edinmesi için çaba sarfedilmeli. 

f. Öğretmenler tarafından takibe alınmalı. 

g. Asla mağdur çocuk suçlanmamalı. “Belki daha güleryüzlü/konuşkan/.. olsan, sana bu kadar saldırmazlar. Boşver, aldırma, ne olacak ki? Kendini savunsana! Ooo, beni ne döverlerdi, bir şey olmaz bu kadardan. Sen de ona bir vur.” gibi tutumlarla karşılaşmamalı. Unutmayalım ki, zorbalıkta mağdur asla suçlu değildir. 

h. Mağdur çocuğun sosyal becerilerinin geliştirilmesine çabalanmalı. 

SINIF ARKADAŞLARIYLA NASIL KONUŞULMALI? 

a. Zorbalık hakkında eğitim verilmeli. 

b. Bir olay olursa, yapılan eğitimler hatırlatılmalı 

c. Kimseyi suçlayıcı, kızgın bir ton kullanılmamalı. Sakin bir biçimde kurallardan ve kuralları kıranlara uygulanan yaptırımlardan bahsedilmeli. Daha önce yapılacağı söylenilen yaptırımlar uygulanmalı ve zorbalık yapanların uygun biçimde cezalandırıldığı diğer öğrencilere de bildirilmeli. 

d. Zorbalığa karşı duran öğrenciler cesaretlendirilmeli. 

NE YAPILMAMALI? 

  1. “Çocuk işte bunlar. Olur böyle şeyler. Erkek çocuğu, kavga edecek. Erkek adam …. Yapmaz. Kız çocukları birbirini çekiştirir. Hayat acımasızdır, hayatı öğreniyorlar, sorunu kendi aranızda halledin”, gibi şeyler söylemek ve tavırlar sergilemek zararlıdır. Yetişinlerin görevi çocukları korumaktır.
  2. Erkek çocukların kendilerini koruyabileceklerini varsaymayın. Erkek çocuklar hem fiziksel, hem de psikolojik zorbalığa biraz daha fazla mazur kalırlar. 
  3. Genellikle kızların dedikodu yaptığına inanılsa da, araştırmalarda erkeklerin de kızlar kadar dedikodu yaptığı ve erkek çocukların da sık sık dedikodu ve iftiralar nedeniyle mağdur olduğu bulunmuştur. İçerik farklı olsa da, etki benzerdir. 
  4. Öğretmenler davranışları ile farkında olmadan zorbalığa örnek olabilirler. Ayırımcı sözlerden kesinlikle kaçınılmalıdır. Bir gruba karşı önyargımız olsa da, bunu öğrencilerin önünde belirtmek çok sakıncalıdır. Sınıfta o gruptan kimse olmasa da, ayırımcılığın ve bir insanı aşağılamanın iyi bir şey olduğu mesajı verilmiş olur. 
  5. Öğretmenler asla döverek, bağırarak, iterek ceza vermemelidir. Bu yapılırsa, öğrenciler bunun doğru olduğunu kabul edecek ve şiddete özenecektir. 
  6. İki yetişkin arasında kabul etmeyeceğiniz bir davranışı, çocuklar arasında da kabul etmemeliyiz. 
  7. Her aşamada suçlayıcılıktan uzak, sakin, uzlaşmacı davranmakta yarar vardır. Zorbaların ailelerinin de, öfkeli davranabileceğini, çocuklarını savunurken okulu ve mağdur çocuğu suçlayabileceklerini, hatta saldırganlaşabileceklerini unutmamak gerekir. Öğretmenlerin ve öğrencilerin güvenliğinin tehlikeye düşecekleri ortamlar ve durumlar yaratılmamalıdır. Okul yönetimi ne öğrencileri, ne de öğretmenleri yalnız bırakmalıdır. 
  8. Eğer bir çocuğu koruyamayacak ve sonradan tekrar zorbalara teslim edeceksek, müdahale etmenin bir faydası yoktur. 
  9. Anketler tekrarlanarak ve öğrencilerle eğitimler tekrarlanarak, okulda yaşanan zorbalık olaylarında bir azalma olup olmadığı konusunda bilgi edinilebilir. Zorbalığa karşı uygulanan programdaki eksiklikler zamanla giderilebilir. Zorbalığın farkına varmak ve engellenebileceğini bilmek bile, yararlı olacaktır. 
  10. Unutmayalım ki, zorbalık azaltılabilir! Erken yaşta müdahale ile, hem zorbalık yapan, hem de mağdur olan çocuklar korunmuş olur.
Aysuda Kölemen

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım