16 Ekim 2014 Perşembe

Canan'ın Kaleminden Bir Boşanma Hikayesi — 2. Bölüm

Herkese tekrar merhaba! 

İlk yazımla hepinizle tanışmış olduk. Kiminiz acıma ortak olmuşsunuz bu beni fazlasıyla etkiledi, okuyan herkese zaman ayırdığı için teşekkür ederim. 

Evet fazlasıyla hızlı bir giriş yaptım ama zordu ilk yazımı yazmak. Yıllarca yaşanmışlıklarla yüzleşmek, bir de yazıya dökebilmek... Aslına bakarsanız zaten hiç gömemedim içime, unutamadım. O yüzden yüzleşmek o kadar da zamanımı almadı. Evet babam o gece hamur açmadı, aksine içimde yıllarca söküp atamayacağım derin yaralar açtı. Benim dünya güzeli annemin canı yanmıştı. Annemle konuştuğumda her ailede böyle olduğunu bunların da evliliğin bir parçası olduğunu söyledi. O an içimde buzlaşan duygular vardı. Kreşe gider gitmez arkadaşıma sordum. 

- Baban anneni hiç dövdü mü? 
- Hayır Eee hani her evlilikte vardı bunlar?? 

Olmaması benim açımdan daha iç açıcı olurdu elbet ama bu sefer de yeni soru işaretleri belirdi kafamda. Niye benim ailem? Benim suçum ne? Niye biz de mutlu değiliz? Olmuyordu, günler geçtikçe, aklım erdikçe her şey daha da gün yüzüne çıkıyordu. Babam annemi her öfke nöbetinde hırçınca dövüyordu. Bende de yıkımların başlamasıyla hayat daha çekilmez oluyordu. 


Kreşte yapılan resimlerde baba figürünün yer almayışıyla başladı ilk tepkiler. Ardından hani şu benim hiç yaşayamadığım içimdeki en büyük boşluk: ’Kızların ilk aşkı babalarıdır’. 

Bir gün annemin işi çıkmış babam kreşten almaya geldi. Onu görünce içimde anlamsız bir şeyler hissettim. Nefret demek istemiyorum, 4 yaşındaki bir bedende nefretin işi ne? Aslında başka arkadaşlarımın babası almaya geldiğinde hep uzaktan izler kıskanırdım ama benim babamın gelişi ben de sandığım bir mutluluk yaratmamıştı. Belki annemi dövüşleri, belki benle hiç ilgilenmeyişi, belki… Sebep neydi tam olarak bilmiyorum. Beraber otobüse bindik. Genelde nazlı, huysuz, bunalım modundan hiç çıkamayan bir çocuktum. Anlamsız ağlama krizlerim olurdu. Otobüste ağlamaya başladım, babam beni susturamayınca cinnet geçirme noktasına geldi. Ankara’da soğuk bir şubat günü. İndirdi beni otobüsten. 45 dakika boyunca beni hem dövdü hem yürüttü. Sokaktakiler çığlıklarıma dehşet dolu gözlerle bakıyordu ama kimse de bir şey diyemiyordu. Eve geldiğimizde annem meraktan deliye dönmüştü. Tabii o zaman cep telefonu falan da yok. Önce babama baktı sonra bana. Anlamıştı o da az çok olanları. Oracıkta yığılmışım kucağına. 

O gün o küçücük yüreğimle anladım ki bu adamı asla sevemeyecektim. Yaşıtlarım gibi babama aşık olamayacaktım. Masallardaki kahraman benim babam değildi. O günden sonra kendime bulamadığım babayı kendi kızım için hayal etmeye başladım. Elimdeki oyuncak bebeğime hep babasının nasıl olacağını anlattım. Ama her şey kötüye gidiyordu... babamı sevemedikçe hayatım zorlaşıyordu. O zamanlar bunun adı sevgisizlik değildi. Neydi onu da bilmiyordum elbette. Ama sürekli kıyaslamalar, kıyasladıkça daha da kopuşlar. Gittikçe yalnızlaşmaya başlıyordum. 

Kreşte daha huysuz daha mutsuz, geçimsiz biri olmaya başlamıştım. Annem de artık eskisi gibi oynamıyordu benimle. Babamsa zaten hiç ilgilenmezdi benimle. Bu yalnızlık dayanılmaz geliyordu. Kreşte arkadaşlarımdan birkaçının kardeşi vardı, onlar hep oynadıkları oyunları anlatırdı. Bunun verdiği hevesle ve biraz da bu yalnızlıktan kaçmak istercesine annemden kardeş istediğimi söyledim. Ama bu öyle böyle bir istek değildi. Günlerce uyumadım, yemek yemedim, yürümedim. Aklımı kaçırdığımı sanmış bile olabilirler. Ve belki hayatımızı daha da çıkmaza sokacak olan o karar alındı. Annemler bana bir kardeş yapacaklardı. Nasıl bir sevinçti bu anlatamam. Kardeş geliyor. Belki bir umut belki bir kaçış belki bir kurtuluş. 

Haftaya görüşmek üzere.

Canan

4 yorum:

  1. Her okuduğumda içim parçalanıyor :(

    YanıtlaSil
  2. Eger bir tarim, ögrenci, borç, insaat, veya konsolidasyon kredi ihtiyacim var, lütfen asagidaki e-posta (yakubuafentokhai@yahoo.com) veya (yakubuafentokhailoans@admin.in.th) üzerine Yakubu Afentokhai Kredi Sirketleri LTD basvurun,
    Facebook: https://www.facebook.com/yakubuafentokhaisule

    YanıtlaSil

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım