5 Ağustos 2014 Salı

Züleyha'nın Hamilelik Günlüğü — 17. Hafta

Merhaba bal çorbaları, 

4 hafta süren bir bebek yapım günlüğünden sonra karnımda bir şipşirinle geri döndüm. Geç döndüm biraz ama temiz olsun e mi? :) Anlatayım biraz; hak verir, dilerim affedersiniz. 

16+6 haftalık hamileyim bugün. Sanırım hala farkına varamadım. Bir kıpırdasa “Hah orada!” diyeceğim belki, bilmiyorum. O aşk dolu anı bekliyorum. Her gaz sıkıntısını, ufak sıkıştırmaları bile ona bağlar oldum. Dahaca bir şey yok. Bakınız, 12. hafta... 
6. haftada başlayan bulantılar ve 8. haftadan itibaren aralıksız kusmalar, banyoda taburede sabahlamalardan sonra hamile değil; hasta hissediyordum. Hala çoğu zaman öyle oluyor. Sinirlerim çok bozuldu, bu yeni süreçte vücudum beklediğimden çok çok daha fazla yoruldu, değişime haftalarca alışamadım ve artık kusmaktan vücudumun her yerine sanki iğneler saplanıyordu. Gecelerce ağrıdan, acıdan uyuyamadım. Uykumda ağlamışım birçok kez. İstanbul’un lanet havası da üstüne eklenince… Herkes ilk annesine mi koşar? Apar topar; aman uçakta da kusarım, nevrim döner, kendimden geçerim demeden bulduğum ilk bileti aldım. Hop, yaylaya! Temiz hava birkaç gün idare etti beni. Ağaçlara sarıldım saatlerce, çimlerde yattım; biraz aydınlandı gözümün önü. Gerçi ne zaman “Bitti mi acaba?” diye ümitlensem, daha beteri geldi. Etrafın “Bi’ ilaç var bak al, fırt diye kesecek. Serum taktır. Kokteyl yapsınlar, toparlarsın. Ben serum olmadan adım atamazdım, ah ah…” larından cinnetime 3 kala, sanırım onların da katkılarıyla hastanelik oldum. 

Bir gece mide kanaması geçirdiğimi zannederek hastaneye direnmekten vazgeçip -doktorum onca kusmanın normal olduğunu, sayısının değil ne çıkardığının önemli olduğunu söylediği ve ona güvendiğim için sırf kusma sebebiyle müdahale etmelerini istemedim haftalarca ve bence doğru yaptım- lanet bir gecenin sabahında hastaneye düştüm. Çok fazla kasılmam varmış, ben hissetmiyordum. Genel olarak çok gergin olduğum için fark edemedim belki. Hiçbir dua, meditasyon, egzersiz hafifletmedi o bunalımı. Ben sadece bana belki bir serum, bebeğin de kalp atışlarını kontrol edip gönderirler sanırken; ultrasonla bakar bakmaz “Yatırıyoruz seni” dedi. Yıllarca gebeliğimin çok rahat, sakin ve müdahalesiz geçeceğine nasıl emin olduysam söylediği öyle beklemediğim bir şeydi ki “Yatıyorum ya işte…” diyiverdim. 

Doktor salaklığım sebebiyle o an belki bana çeker diye bebeğime acıdı. O bakışı gördüm gözünde. 

 “Servise yatman gerek. Bu kadar kasılma tehlikeli…” 
Benim gözümde daha yaş durur mu, salıverdim! Korkunun hastanede yatmaya faydası yok, yatırdılar. Hemen doktorlarımı aradım, çoğu arkadaşım çünkü; durumu anlattım. Ne yapacak, ne edeceklerse hepsini. Onay aldım. Düşük tehlikesi için bir iğne -neyse artık o da, her şey o kadar hızlı ve panikle oldu ki detayını soramadım bile- iki günde 8 serum… Ama bir türlü dinmeyen sancılar. Neyse ki kusmam durdu. 

Demir ve magnezyuma başladım. “Ne oldu ilaca direndin de? Bak serum taktırmam diyodun ne oldu ehehe…” salaklarıyla da ayrı bir uğraştım. İnsanlar neden başkasının başarısızlığı sandığı şeyle alay etmeyi matah sanırlar? Bir süredir de sadece çok sinirlenir, heyecanlanır ya da üzülürsem sancılanıyorum. Bunu kontrol etmeyi öğrenemedim daha. Bir an önce nefes egzersizi… Merak eden olursa diye; hipotiroidim var benim, hani şu gittiğim ilk doktorun “Senin çocuğun olmaz.” demesine sebep olan şey. Çok barışığız onunla. Sadece arada, çok az olmak kaydıyla birkaç belirtisiyle yokluyor ama her ay tahlille kontrol altında tutuluyor değerlerim. O konuda hiçbir sıkıntı yok yani. Ama diğer gebelere oranla daha çok şişiyorum. 

Hafta sonu doğudaydım, Urfa sıcağında yarım saatte ellerimi ve ayak bileklerimi kaybettim. Balon gibi oldum. Onun da çaresi var, bol su ve dinlenmek… Çok da göz korkutmak istemiyorum. :) 
Ne olursa olsun, ne kadar sıkıntı çekmiş olursam olayım; onu dört gözle, hasretle bekliyorum. Ne gelecekse ondan gelsin! Bir de tartım yanlışmış, 59 kiloyla hamile kalmışım. 16 hafta bitiminde 64’üm şu an. Abartmış mıyım? Ama dikkat ediyorum ya, vallahi… 

Bir dahaki günlüğümde kucaklaşmak üzere! 

Hepinizi nasıl öpüyorum!

Züleyha

8 yorum:

  1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  2. Çok teşekkür ederim. Gülizar da güzelmiş ihihi 🌸 🌸

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Seni Gulizar'la tanıştırmak istiyorum, gel :) Kendisi sana yazarken teklif hazirladigim musteri, cok utandim sahsen :)) mesajı sildim yani o derece

      Sil
    2. Ne önemi var, hepimiz insanız. <3 HEPİMİZ GÜLİZAR'IZ! :D

      Sil
    3. karar verdim gulizar'la devam edecegim yoluma, o böyle hata vurmaz insanin yüzüne:)) bırak peşini, unut onu,guzel bişiler ye bebişi mutlu et benden de cok selam ilet.

      Sil
  3. Cok geçmiş olsun Zuleyha, iyi bakın kendinize.. Guzel güzel buyusun yerinde,annesine iyi baksın:)

    YanıtlaSil
  4. Hayırlı güzel hamilelik diliyorum.Benimde Hipotiroidi m var kusmalarin tek nedeni malesef o ben 9 ay kustum berbattı inşallah senin uzun sürmesin.

    YanıtlaSil
  5. Bir suru gundur yoksun, her sey iyi umarim...

    YanıtlaSil

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım