22 Haziran 2014 Pazar

Melek'in Tüp Bebek Yapım Günlüğü — 12. Bölüm

Transfer Sonrası 

Her ne kadar 5 gün, 6 gün ne ki, beklerim ben kan tahliline kadar dediysem de o işler öyle olmuyormuş. İnternette milyonlarca şey okuyup, kim hangi gün idrar testinde sonuç görmüş, bakıp sen de hevesleniyorsun. Sonuçta 9 Ocak’ta yapılan transfer sonrasında 5 gün dinlenip işe döndüm. 17 Ocak’ta dayanamayıp idrar tahlili aldım ve hemen öğle saatinde alışveriş merkezinin tuvaletinde denedim. Sonuç negatif… 

İşyerine dönünce yine araştırdım. Meğerse bu tahliller en az 4 saat beklemiş idrar ile yapılınca sonuç veriyormuş. Ama ben maksimum 1 saat beklemiştim. Negatif sonucu buna bağlayıp çok umursamadım. O hafta sonu eşim şehir dışındaydı. Ben de annemlerde bol bol dinlerek geçirdim vaktimi. Transfer sonrası hissettiğim değişimler aradan bir hafta geçince kaybolmuştu. Hafta sonu kendimi negatif sonuca biraz olsun alıştırdım. Ama bir yandan da çıkması gereken sonuç ne olmalı diye araştırmaya devam ettim. Eğer 10’dan küçük çıkarsa negatif oluyordu. Gebelik haftasına göre değerlerin artması gerekiyordu. Pazartesi sabah doğru hastaneye gittik. Kan verip hemen işe döndüm. Ama aklım sonuçlarda, neredeyse 1 saat ekrana bakarak geçirdim vaktimi. Hastaneden çıktığımızda eşimle de konuştuk. Sonuç ne olursa olsun, bu işte de bir hayır vardır diyerek üzülmeyecektik. Sonuç ekranda açıldı: 315.  Derin bir ohh çektim. Birazdan hastaneden tüp bebek hasta koordinatörü arayıp tebrik etti. İlaçlara aynen devam edin dedi. Aslında ben kendimi tebrik edemiyordum. Çarşamba günü yaptıracağım kan tahlili sonucuna göre eğer yükselme değil de düşme olursa diye yine de korkuyordum. Ama insanoğlu işte… Önce pozitif sonuç için dua ederken, şimdi sonucun ikiz gebeliğin belirtisi olup olamayacağını araştırmaya başlamıştım. 

Akşam doktorum aradı, tebrik etti. Ona da aslında Çarşamba günü yapılacak tahlili beklediğimi söyledim. Ama 40-50 gibi değerlerle bile pozitif sonuç aldıklarını, benim sonucumun kesin göründüğünü söyledi. Dayanamayıp ikiz ihtimalini sordum. Evet, ihtimal varmış ama bekleyip görmek gerekir dedi. Benim tahlil sonucumu gördüklerinde tüm ekip çok sevinmiş. Hatta o sırada bir pozitif sonuç alan bayan daha varmış. O hasta da oradaymış. “Benimki de pozitif” diyormuş. Ona biraz ayıp oldu dedi doktorumJ Benim durumumdan biraz bahsetmişler, çok uğraştı demişler. 22 Ocak 2014 Çarşamba günü yine sabah ikinci kan tahlilini yaptırdım. Bu sefer sonucu beklerken zaman geçmedi sanki. Sürekli sorgulama sayfasını yenileyip duruyordum. Sonunda ekran açıldı. Sonuç: 585.2 Allah’a şükür… Değer iki katına çıkmamıştı ama yükselmişti. Belki ikiz ihtimali düşüyordu, bilemiyorum, ben böyle yorumladım. 

Hastaneden telefon gelmeyince doktoruma mesaj attım. Bundan sonra ne yapacağım diye. Akşam doktorum aradı, Cuma günü tekrar tahlil yaptır dedi. İlaçlara aynen devam ediyorum. Yine içimde ikiz olma ihtimali için umut var. Allah hakkımızda hayırlısı neyse onu nasip etsin… Aslında 4 haftalık hamileyim şimdi. Kendimi henüz bu fikre adapte edemedim. Hala inanamıyorum. Şimdi diğer kan tahlilini ve ultrason sonucunu bekliyorum. Keseleri görmeden içim rahat etmeyecek. Daha kimseye de söylemedik. Tam olarak kendimi bir oyunda “level” atlamaya çalışır gibi hissediyorum. Ama hangi “level”ı geçemezsem direkt “game over” olacak. Stres yapmadan beklemeye devam edeceğim inşallah… Sadece sürekli bir ilaç için saatin çalmasından sıkıldım. Ama en önemlisi sağlık. Bebeğim/bebeklerim sağlıklı olsun da ben günde 13 ilaç içmeye razıyım. 

Üçüncü kan tahlili 

24 Ocak 2014 Cuma günü üçüncü kez kan verdim. Bu sefer sonucu hastanede beklemek istedim. Zaman zor geçse de laboratuardan sonucu aldım ve 1430 rakamı karşımdaydı :) Sevinçli bir halde tüp bebek merkezine giderken doktorumu asansörde gördük. O da sonuca çok sevindi. Sanırım artık ben de inanmaya başladım. Tüp Bebek Hasta Koordinatörü’nün yanına gittim. Diğer tüp bebekten sorumlu doktor da oradaydı. İkisi de tebrik etti. Bu değerlerle artık kesin görünüyor dediler. Benim hakkımda makale yazacaklarmış. İnşallah 2 hafta sonra hem keseyi görmek hem de kalp atışını duymak için gideceğiz hastaneye. Bu sürede ilaçlara aynen devam. Ailelere haber verme konusunda eşimin heyecanını daha fazla ertelemek istemedim. Bana kalsa keseleri ultrasonda görene dek beklerdim ama dayanamadık daha fazla. Tüm aile bireyleri heyecanla ve mutluluk gözyaşları ile karşıladı bu sevindirici haberi... 

İnşallah onların duaları ile devam edeceğiz. Ben hep olumsuz sonuçlara konsantre olduğum için, herşeyin yolunda gitmesine (maaşallah diyelim, kulak çekip, tahtaya vuralım :) ) adapte olamadım. Hamileyim, ama söylemeye korkuyorum. Artık tek dileğim sağlık... Başlarda ne ile karşılaşıldığını, ne yapmak gerektiğini pek yazmıyor insanlar. Ya da ben arasam da bulamadım. Belki de normal yolla hamile kalınca 4. - 5. haftada zaten daha farkında olmamış oluyorsunuz. Ama bizim gibi sürekli "level" atlamaya çalışan tüp bebek anneleri gün sayıyor yeni haftaya girmek için. Kan tahlili sonuçlarını alınca, sadece kese görmek için 3-4 gün sonra ultrasona girmek istemedim. Madem bu aleti kullanacağız, benim fikrim mümkün olduğunca az kullanmak. Ayrıca ultrasonun bebeğe ısı verdiğini okumuştum. Hele 4-5 haftalıkken ısıya maruz kalmaması için süreci biraz uzatmak istedim. 5 şubatta gideceğim kontrole. Belki o zamana kadar büyümüş olur(lar) :) Kalp atışını duymak için biraz daha fazla ısı vermek gerekiyormuş. Hiç ısınamadım ultrasona ama mecbur baktıracağız. 

Bu hafta sonu eşim evde ne yapsam, "hayır, sen git yat" demeye başladı. Normal hayatta yaptığım işler, şimdi gözüne battı. Ama sen git yat demekle olmuyor. Birinin bu işleri yapması gerekiyor. Şimdi en belirgin hissettiğim şey bel ve sırt ağrıları. Sanki adet olacakmışım gibi, karnımın altında sancılar... Ben hiç normal olarak adet olamadığım için, hep ilaç kullandım ve böyle bir ağrıyı hiç yaşamadım. Aslında tam olarak anlatılamayan bir sancı. Bağırsaklarımı da kasıyor gibi hissediyorum. Bu tarz ağrıları bazen yaşadığım olurdu. Daha çok gece uykumdan uyandırırdı. İlk olduğunda sanırım 2000-2001 yıllarıydı, bir kaç kez doktora gittim ama nedeni bulunamadı. Sonraları senede 1-2 kere oldu. Ama hep uykumdan uyandırdı. Şimdi bu ağrıları gün içinde hissediyorum. Bütün gün işyerinde oturduğum için bu sancılar tetikleniyor sanırım. Ayrıca çok ayakta durmak da beni yoruyor. İster istemez uzanmak istiyorum. Bol bol su içiyorum. Transfer yapıldığından beri şekerli yiyeceklerden uzak durmaya başladım. Zaten insülin direnci düşük olduğu için şeker ilacı kullanıyorum. Bunu tetiklemeye gerek yok diye düşünüyorum. 

Transfer yapıldığında 69 kiloydum. Bu evde tartıldığım eski tarz bir tartı, hastanede ölçtüklerinde 3-4 kilo daha yüksek çıkacak. Bu sabah baktığımda 68,5 gösterdi. Düzenli beslenerek ilk aylarda biraz kilo verebilirsem çok iyi olacak. Yine bir sitede okuduğum kadarıyla C vitaminine bu haftalarda ağırlık verin diyordu. Mümkün olduğunca akşamları sebze yemeğe çalışıyorum. Yemekten sonra abur-cubur yememek için sakız çiğniyorum, bu da benim kendimle irade savaşım :)

Gelecek hafta ilk kontrolümüzü yazacağım.

Görüşmek üzere!

Melek

7 yorum:

  1. Ay çok sevindim Melekcim, sonunda Allah gönlüne göre verdi. İşallah sağlıkla birbirinize kavuşmak nasip olur. Inan çok çok sevindim, kocaman öpüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Derya :) Allah tüm isteyenlere sağlıkla nasip etsin inşallah... Senin hikayenin de mutlu sonunu buradan okumayı bekliyorum... Sevgiler...

      Sil
  2. Hayırla, sağlıkla, mutlulukla inşallah! 💝

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Züleyha,
      Teşekkür ederim :) Hepimiz için hayırlısı inşallah :)) Sevgiler...

      Sil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  4. melek hanım merhabalar, yazdıklarınızı okudum lakin 12. bölümde bırakmışsınız. bebeciklerin durumunu merak ediyorum. nasıl ulaşabilirim diğer bölümlere?

    YanıtlaSil

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım