28 Mart 2014 Cuma

Melek'in Tüp Bebek Yapım Günlüğü — 7. Bölüm

Merhaba Sevgili BYBO,

Geçen hafta annemlerin tedaviyi öğrendiğini yazmıştım en son… O gün rahat anne evinde bol bol dinlendim. Gün içerisinde, sanırım bir gece önce aldığım ilaçların etkisi ile bir sıkıntım olmadan rahat geçirdim. Ama akşam yine mide bulantısı başladı. Bu sefer hiç vakit kaybetmeden hastaneye gittik. Ama bu sefer daha şiddetli bir atak gelmişti. Verdikleri ilaçlar kar etmedi. İki kere istifra ettim. Geceyi hastanede geçirdim. Yine damardan albümin verdiler. Ertesi gün öğleden sonra taburcu oldum. Artık doktorlar da bana çeşit çeşit ilaç vermelerinin bir işe yaramadığını anladılar. Bazı ilaçları kestiler. Yine ilaçların etkisiyle o geceyi önceki gecelere göre daha rahat geçirdim. Sabah uyandığımda ilaçlarımı da alabilmek için kahvaltı etmem gerekiyordu. Zorla 1-2 lokma yedim ama midem almadı. Sonrasında biraz uzanıp dinlenmek istedim ama yeniden o içimi dağlayan sancılar başladı. İşte bu sefer karar verdim, bu ağrılar için hastaneye gitmeyecektim bir daha… Yavaş da olsa zor da olsa kendiliğinden geçmesini bekledim. Kollarımda damar yolu açacak yer kalmamıştı, her yerim mosmor oldu. Ayrıca hastanede ciddiye alınmadığımı hissediyordum. Ağrım var dedikçe normal cevabını alıyordum. Bunu duymak için mi hastaneye gidip kollarımı deldirip bir de üzerine para verecektim? 


Yaşadıklarım ne kadar anormal şeyler olsa da kendi kendime çözüm arayıp, benim için doğru olanı yapmaya çalışmayı seçtim. Bu şekilde birkaç gün daha evde yatarak dinlendim. Böylece 1 hafta boyunca işe gitmedim. Ertesi hafta artık işe gitmem gerekiyordu. Fakat başka bir sorun ile karşı karşıyaydık. Kıyafetlerim olmuyordu. Normalde zayıf biri olmadığım halde, hatta çoğu zaman kilolu olmama rağmen elbiselerim kapanmıyordu. Genelde kilolu olsam da bel çevrem hep daha inceydi, şimdi ise tüm şişlik karnımdaydı. 1 hafta içinde 8 kilo almıştım. Pazartesi günü işe gittiğimde herkes hamile olup olmadığımı merak edip sormaya başladı. Bir hafta içinde o kadar büyüyebilecek bir bebek olabileceğini nasıl düşündüler, anlamadım. Halbuki o karnın içinde katı bir şey yoktu, sadece sıvı ve gaz karışımı bulunuyordu. Herkese ilaçların yan etkisi olarak karnımda sıvı toplandığını anlattım. Kimseye bir şey anlatmadan, eşimle birlikte götürdüğümüz bu süreçten sağır sultanın bile haberi oldu. Bu konuyu ne kadar az kişi ile konuşursam o kadar az yıpranırım diye düşünüyordum oysa ki… Bu işte de vardır bir hayır… 

Pazartesi işte geçirdiğim süre boyunca hareketsiz oturduğum için bacaklarım ve ayaklarım davul gibi şişti. Hem de çok acımaya başladı. Yürürken üzerine bastıkça dizlerimin arkası bile sızlıyordu. Aklıma maydanoz geldi. Akşam kaynatıp suyunu içtim. Bol bol yedim. 2-3 gün sonra hem eski kiloma döndüm hem de şişlikler geçti. Hemen akabinde de adet oldum. Doktorumu aradım. Hala her akşam kan sulandırıcı iğne yapıyordum, devam edecek miydim? Bir hafta daha devam et dediler. Sonrasında bana SMS gönderip önümüzdeki ay içinde kullanmam gereken ilaçları yazdılar. Bu arada benim defalarca söylememe rağmen hastaneye gelmeme gerek olmadığını söylemeleri pek hoşuma gitmedi. Ben de ikinci bir görüş alma ihtiyacı hissettim. Tavsiye üzerine, bünyesinde tüp bebek merkezi de olan bir poliklinik doktoru ile görüştüm. Kendisi çok ilgili davrandı. Ama rahim inceliğini o da fark etti. Sanki biraz sıvı birikimi var dedi. Zaten sıvının varlığı devam ederse transfer yapmaları mümkün değildi. O sıvının kaybolması gerekiyormuş. Kaybolmazsa kamera ile inceleme yapılabilir dedi. Bunu ilaçları kullanırken, dondurma işlemine karar verirken Hoca da söylemişti. 

Bir hafta sonra tekrar izledi. Sıvı kaybolmuştu. Ama içtiğim ilaçlara göre rahim kalınlığı beklenene göre daha ince çıktı. Belki yapısal bir durum olabilir dedi. Enzim eksikliği için de özel bir ilaç yokmuş. Diğer ilaçlar ile yerine koymaya çalışacaklarmış. Doktor hanımın yaptığı açıklamalar, bir kısmını bilmeme rağmen tekrar duymak içimi rahatlattı. Özetle; OHSS'yi önleyebilsek Nobel alırız dedi. Sendrom başladığında ise bunu ilaçla ya da müdahale ile sonlandırmak da imkansız ne yazık ki... Vücut bunu kendi düzeltiyormuş. Yeni öğrendiğim de bir sürü şey oldu. Embriyolar 5. gün donduruldu. Transfer için öyle aklımıza esen bir gün seçemiyormuşuz. Vücudun tekrar 5. gündeki halini almasını sağlamak gerekiyormuş. ancak o gün transfer olabilecekmiş. Doktor hanımın tavsiyesi; psikolojik açıdan çok yıpranmadıysanız önümüzdeki ay ilaçları kullanarak transferi deneyin oldu. Ben de bana SMS ile bildirilen ilaçları kullanmaya başladım. 10 gün boyunca yapacağım. Sonrasında adet olunca hastaneyi arayacağım ve sanırım 2. günü beni yeniden takibe alacaklar... 

Fakat tedavinin 7. Günü akşamı söyledikleri iğneyi yaparken ilaç bitti. Bana gelen sms'de "14.06.2013 tarihinde iğneyi günde 1 kez aynı saatte 10 ünite olarak cilt altı başlayınız." yazıyordu. Bir ilacı kullanmaya başlarken kullanma kılavuzunu mutlaka okurum, bu ilacın kullanma kılavuzunu da 2-3 kere okudum, ancak içinde farklı ölçü birimlerinde dozajlar belirtilmişti. Kutuyu açtığınızda 14 adet enjektör ve ortada bir ilaç şişesi görüyorsunuz. Okuyup anlamaya çalışırken, demek ki 14 ünite olarak kullanılan bir ilaç diye düşünüp, ben 10 enjektörü doldurup bu tedaviyi bitireceğim şeklinde yorumladım. Ancak 7. gün ilaç bitti. Hatta enjektör tam dolmadı. Bunun üzerine bir yanlışlık olduğunu anlayarak 21 Haziran sabahı, bana mesaj atan görevliye e-mail gönderdim. E-mail'de yukarıda bahsettiğim gibi 10 gün sürecek ilacın neden 7. gün bittiğini anlamadığımı yazdım. Cevap: 10 gün değil 10 ünite yazdım, tekrar ilaç alıp, 10 ünite olarak kullanmaya devam edin. Şaşkınlıktan uzun süre kendime gelemedim. Yani ben her gün 10 ünite yerine 1 şırınga (50 ünite) ilaç kullanmıştım. İşte o anda her şeyden vazgeçmek istedim... Bu kadar basit mi görülüyor ilaç kullanımı, anlatımı, vs. Israr ederek defalarca hastaneye gelmek istememe rağmen gerek yok demeleri yüzünden yanlış ilaç kullanmıştım.

Gelecek hafta görüşmek üzere...

Melek

11 yorum:

  1. Melek, okurken bile zorlaniyorum, Allah yardimcin olsun.(olmustur inşallah) Cok zor cok. Senden minumum ''su an saglıkla hamileyim az kaldi dogracagım ya da bebeğim 1 yasına girdi hatta ve hatta bu yaşadıklarından sonra 3 çocugum var (tamam kronolojik olarak mumkun degil ama )saglıklılar maşallah cok mutluyuz'' mesaji bekliyorum. ne olur iyi haberi ver bize, sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tuna, ilgin için çok teşekkür ederim :) Bu serüven çok uzun, ben de yazmak için biraz sonuca yaklaşmayı bekledim. Aslında 10-11 ay geriden okuyorsunuz yaşadıklarımı. Şimdi hamileyim :))
      Kimilerine göre kolay, kimilerine göre zor oldu diyebiliriz. Ama sonuçta ne olursa olsun pes etmemek gerekiyormuş. Bu okuduğun bölüm, daha benim ilk vazgeçişimdi. Sonrasında da yaşadım bu duyguları, hem de artarak. Biraz kaderci yaklaşıp doğru zamanı beklemek gerektiğini öğrendim.
      İnşallah senin de mutlu haberlerini almayı bekliyorum :)
      Sevgiler :)

      Sil
    2. ohh be :))) cook sevindim cok. Sağlıkla kavusun birbirinize, tek dilegim budur.

      Sil
  2. Merhaba Melek hanim ben 23 yasindayim ve pcos hastasiyim. Ayni zamanda son sinif tip ogrencisiyim. primer amenore ile 16 yasinda dr a gittim ve o gun bu gundur pcos tanisiyla dogum kontrol hapi iciyorum. Ikacsiz hic adet olmadim. Ilaci birakip kendi kendime adet gorecek miyim diye her denemem basarisiz oldu. Bugun beni takip eden hicama primer amenore oldugumu soyledigimde ben bunu bilmiyordum dedi ve simdiye kadar primer amenoreli bi pcos hastasiyla karsilasmadim ve kitaplarda okumadim dedi. O an ter basti bana. Sabahtan beri ya kromozom animalim varsa ya xy genetigindeysem diye kendimi yiyip durdum . Ve hatta bunun icin bugun kan verdim. 1 ay sinra sonucu alacagim. Sonra endokrinolog bi asistan ablaya danismaya karar verdim. Hikayemi anlattim ve bana dedi ki aromataz enzim eksikligin de olabilir. Aynen pcos bulgulari verir dedi. Yumurtada kistik gorunum primer amenore tuylenme hatta meme gelisiminin tam olmamasi ( ki benim sol gogsum buyumedi ) androjen yuksekligi ve ostrojen azligi.... yarin sabah kan verecegim bunun icin. Internette ne ki bu enzim eksikligi derken bu siteyle karsilastim ve okuyunca o kadar rahatladim ki. Melek hanimm iyiki yasadiklarinizi yazmissiniz. Tesekkur ederim. Demekki bende de olabilir ve bunu yasayan baskasi da var dusuncesi su an beni cok rahatlatti. Ayrica bende de hashimato var:) resmrn kendimi kiz degilim ben diye bunalima soktum. Sonra evlenmeye ve cocuk sahibi olmaya hakkim yok,kimse benimle evlenmez ki zaten vs. Diye dusuncelere daldim ki sizinle karsilastim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Damla,
      Ben de bu olayla ilk karşılaştığımda hiç bir örnek bulamadığım için çok üzülmüştüm. bulabildiğim tüm kaynaklar benim lise biyoloji bilgilerime göre çok tıbbiydi. Ayrıca hep çok kötü vakalar anlatılıyordu.
      Bende kilo, tüylenme, adet olamama gibi belirtilerim dışında başka bir belirgin faktör görünmüyor. Ama okudukça genetiğe göre uzun boy olabileceğini okumuştum. Bu konu zaten benim hep merak ettiğim bir durumdu. Çünkü annem ve babam toplum geneline göre kısa, ama ben çok uzun olmamakla birlikte 1,65 olarak orta boyluyum. Bu hep bana biraz garip gelmiştir. Sanırım bu yüzdenmiş.
      Eğer sen de bu konuda bir şeyler öğrenip paylaşırsan çok memnun olurum.
      Bu yazıyı yazmamın amacı benzer vakalar olursa umut olmaktı, senin yorumun beni gerçekten çok mutlu etti. :))
      Görüşmek dileğiyle,
      Sevgiler..

      Sil
  3. Yazınızı soluksuz okudum, insallah hamiledir, olumlu sonuclanmıstır dedim, hemen yorumlara baktim, daha önce soran olmadıysa soracaktım. Hamileymişsiniz. Çok çok sevindim...Sevgiler.

    YanıtlaSil
  4. ben de ohss geçirip dondurulmuşlarla tedavime devam etmiştim. Neler hissettiğini o kadar iyi anlıyorum ki. O şişkinlik, rahatsızlık hissi, mide bulantısı, ateş, ağrılar... Kollarımda artık serum bağlanacak yerin kalmaması. Sonrasında işe dönmek de çok zordu. Biz 1 ay bekleyip sonrasında ilaçlara başladık. Kendi kendimi hasta ettim, tüm bunları çekmeye değer mi diye çok düşündüm. Transfer sonrası eğer pozitif sonucu alamazsak bu sürece uzun bir ara vermeye karar verdik eşimle. Ama bebişim bana tutundu :) Şu an 7 aylık hamileyim. Siz de hamileymişsiniz okuyunca çok mutlu oldum. Bu arada ilacı az alman çok fena olmuş, böyle zorlu bir süreçte bir de doktor veya hemşire ilgisizse insan sinirlerine hakim olamıyor. İnsanların umutlarını nasıl bu kadar hafife alıyorlar anlamıyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Seher,
      Gerçekten ben de aynı duygularla boğuştum. Allah'a şükür sonuca vardık. Yaptığım şikayetler ne kadar ciddiye alındı bilemiyorum ama bu yazıları okuyup, hiç değilse tedavi olan hastaların daha bilinçli davranıp, işi şansa bırakmadan her şeyi sormak için ısrarcı olması gerektiğini düşünüyorum.
      Seni de tebrik ederim. Bebeğini sağlıkla kucağına almanı dilerim :)
      Sevgiler...

      Sil
  5. Ah Melekcim,
    Söyleyecek pek bir söz bulamadım. Sadece sana iyi dileklerimi gönderip kocaman sarıldığımı bil, yeter.
    Sevgiyle,
    Derya

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Derya :)) Herkesin bu kadar içten hislerini yazması beni ne kadar mutlu ediyor bilemezsin, iyi ki varsınız...
      Senin de mutlu haberlerini almayı bekliyorum ;) Hayırlısı olur inşallah...
      Sevgiler...

      Sil

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım