18 Mart 2014 Salı

Emel'in Bebek Yapım Günlüğü — 3. Bölüm

Merhaba Herkese, 

Can yakan haberlerin olduğu bir haftayı geride bıraktık. Bunun üstüne bir de canım dostumun bebeğinin kalbinin durması kendimi daha da kötü hissettirdi. Benim yaşadıklarımı onun da yaşamasını hiç istemezdim. Aynı olayın benim başıma geldiğinde onun nasıl hissettiğini, uzaktayken elinden birşeyin gelmemesi duygusunun ne demek olduğunu ve ne denli zor olduğunu anladım. Bundan 2 sene önce aynı şehirdeydik. O zamanlar çok tanıma fırsatımız olmadı birbirimizi. İzmir’e taşınmaya karar verdiler. Bir şanstık birbirimiz için bunu hissediyorduk ve bu dostluğu birbirimizden uzakta da olsak koparmama kararı aldık. Ne güzel de yaptık... Canım Handemm seni çook seviyorum! En yakın zamanda yanındayım.

Geçen haftalarda bir ara gündemde Facebook kapanması olunca aklıma Facebook hesabımı kapatma sürecim geldi. Saçma bir cümle olacak ama hayatımda verdiğim en zor kararlardan biriydi. Zor diyorum çünkü bir kız kardeşim var ve İngiltere’de doktora yapıyor. İki ya da üç sene daha orada. Sadece ondan zorla koparmışlar beni gibi geldi en başta. Kardeşim açıp fotoğraflarıma bakamayacak diye üzülüyordum (çocukça biliyorum). O gece saçma saçma ağlaşmıştık ☹. Ama bunu yapmak zorundaydım, psikopata bağlamıştım ve kardeşim de bunun farkındaydı. Birileri “Çok mutluyum yihuu” bile yazsa acaba hamile mi diye düşünmeye başlamıştım. Kafam devamlı meşguldü. Kendimi işime, okuluma kısaca hayata odaklayamıyordum. Kapattıktan bir süre sonra kafam rahatladı, beynimde beni meşgul eden düşüncelerin çoğu gitti.. Kendimi o kadar hafiflemiş hissediyordum ki... Soyutluyorum kendimi çevremden belki. Çoğu kişi abarttığımı düşünüyor “Yok canım o kadar da değil, facebook’u kapatmak mı aslaaa!” diye tepki verenler oldu. Benim psikolojim çok daha önemli diye düşündüm. Onlar benim tarafımdan bakamıyorlar olaya çünkü, nedenini söylesem gülüp geçecekler ama ben hayatımdan memnunsam gerisi hikaye... Zaman ne getirir bilmiyorum ama şimdilik güzel ve sakin ;)
Bu hafta pilates dersine başladım ☺ Ankara’nın en yağmurlu gününde yola koyuldum arabayla. ODTÜ kampüsüne girecektim misafir olarak.. Nerden dönecektim n’olmuş bu yola eyvah derken kampüse girişi kaçırdım. Maceralı bir güne başlamışım haberim yok. Çıkışta arkadaşımla kampüste güzel bir kahvaltı hayali kurarken yine benim müthiş yön duygumla biranda kendimizi kampüsün arka kapısında bulduk geri de dönemedik veee kampüsün dışındayııızzz. Yapıyorum arada böyle! Kapıdaki görevliye yalvardık ama bizi tekrar içeri almadııı ☹. Kampüste kahvaltı hevesimiz içimizde kaldı resmen, oradaki kahvaltıya odaklanmıştık ya başka bir yere gidesimiz de gelmedi eve marş marş... 

Gelgelelim pilatese; çok eğlenceliydi ama aklımda devamlı sorular: Hamilelik ihtimalinin olduğu hafta gelmesem mi, geldiğimde bu hareketi yaptığımda acaba bişey olur mu? Biraz cahilce gelebilir belki ama atamadım bir türlü kafamdan.. Unut Emel unut bak spor yapıyorsun tadını çıkar hava güzel ortam güzel diyorum ama yok nasıl olacak bu odaklanmama işi bilemiyorum. Yine aklın fikrin endişelerinde, kaybetme korkularında... Gereksiz endişeler bunlar. Bir hafta boyunca hiç kıpırdamadan yatsamda iyi olmasına gücüm yetti mi HAYIR! E peki nedir bu anı yaşayamama durumları bi toparlan kendine gel! Bak yağmur yağıyor Ankara’ya ne güzel :) 

Haftaya görüşmek üzere,

Emel

6 yorum:

  1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  2. Merhaba, çok zor bir psikoloji. Yaşamayan bilemez. Ben de hislerimi paylaşmak için bir blog açmiştim. Paylaşmak çok iyi geldi, çok rahatlattı beni. Facebook'a bakmaya korkar oldum ben de :)
    Sevgiler.
    http://isyanedencuce.blogspot.com.tr/2014/03/bir-garip-bekleyis-aslama-diger-adyla.html

    YanıtlaSil
  3. Oldukca benzer duygulardan gecmisiz, ben de yurtdisinda oldugum icin zaman zaman kahrettigim Facebook'tan kopamiyorum. Umarim cok yakinda guzel haberler alirsin Emelcigim, gunesli gunler yakinda!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Arsucum teşekkür ederim. Kafamı rahatlatmak adına aldığım bir karardı tavsiye ederim ama tabii yurtdışında olman bunu biraz zorlaştırıyor haklısın. Güzel günlerde görüşmek dileğiyle. Sevgiler.

      Sil
  4. Emel ben de 7 aydr pilatese gidiyordum ve sürekli bu soru aklımdaydı, sonra beklediğim ay hamile kaldım ve pilates derslerine de gittim, bilmeden tabi. sadece bel fıtığım olduğu için dikkatli yapıyor, başkaları ile yarışmıyordum. hareketlerim yavaşlamıştı ama ben yorgun olduğumu sanıyordum. bu konuda şunu-bunu yap diyemem. sadece pilates çok doğru bir karar, bana çok ama çok iyi geldi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Herhalde bebek biz daha farkında olmadan kendini koruma altına alıyor "Heeyy dinlenmen gerekiyor senin" sinyalini vermiş sana bir şekilde :) O sinyalleri bekleyip tadını çıkarayım pilatesin o zaman ;) Teşekkürler Nazlıcım :)

      Sil

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım