4 Mart 2014 Salı

Emel'in Bebek Yapım Günlüğü — 1. Bölüm

Merhaba Sevgili BYBO Okurları,

Üç sene önce başladı benim hikayem... Evliliğimizin ikinci senesinden  sonra (çoğu evlilikte klasik bir süredir bu nedense) çocuk hayallerine kaptırıverdik kendimizi. Halk danslarıyla uğraşıyordum uzun yıllardır. Hiç bırakamam diyordum her sahneye çıktığımda, ben bununla varoluyorum diyordum. Aman nasıl olur çocuk olsa bişey olur mu, ne yapsam ne etsem derken bir baktım elimi ayağımı çekmişim çaktırmadan. 
Güzel bir amaç için diyip kendimi avuttum zamanla. Omuzlarımda bir de doktora yükü vardı. Yaparım ben yaparım diyip bir senenin sonunda hamile kaldım. Ağrılar sancılar kanamalar gelişimi geriden geliyor derken 7 haftalıkken kaybettim bebeğimi. Doktor kürtaj olmalısın diyince dünyam başıma yıkılmıştı. Kendimi korku içinde muayenehaneden dışarıya nasıl attığımı bilmiyorum. Annem beni sakinleştirmişti. Bebeğimi kaybetmekten çok kürtajın adının verdiği korku beni bitirdi. Nasıl olacak nasıl bir şey derken o akşam oldu bitti her şey. Belki vücudum hazır değildi, yorgundum. Hayırlısı böyleymiş diyip sevdiklerinle beraber atlatıyorsun bu zamanları, geride kalıyor. Endişeleri içinde taşıyarak yoluna devam ediyorsun. Doktorun da senin bu endişeni görünce ister istemez başka yollar teklif ediyor. 

Eşimle bi baktık iğne tedavisine başlamak üzereyiz. Biz ne yapıyoruz diyip dur dedik kendimize. Doktor değiştirmeye karar verdik. Akıl akıldan üstündür diyip araştırmaya başladık. Dostların tavsiyesi üzerine enerjik rahat bir doktorla tanıştık ve yolumuza devam ettik. Birkaç ay gözlemden, yumurtlama hapları kullandıktan, çatlatma iğnesi vurulduktan sonra en sonunda rahim filmi çektirmeyi önerdi, kürtaj sonrası kanallarda tıkanma olabileceğini söyledi. Sonuç temiz çıktı. Artık bir süre bekleyeceğiz dedi, zaman verelim ona 4-5 ay sonra olmassa görüşelim dedi. 

Öyleydi böyleydi derken iki sene olmuştu bebeğimizi kaybedeli. Sabırlar tükeniyordu benim için. Çoğu zaman dibe inip tekrar çıktım. Seninle beraber bu yola başvurmuş arkadaşların doğum yapıyor çocuklarını kucaklarına alıyor sen üzüntünü içine atıyorsun. Abartıyorsun Emel kendine gel vardır bir hayır zamanı diyorsun... Doktorun verdiği süre bitmek üzereydi. Gelmiştik yine aynı noktaya. Aşılama işlerine hiç başlamak istemiyorduk. Hem yıpratıcı hem de masraflı bir yoldu. Bizim yaşımızdakiler için çok erkendi bu yollar diye düşünüyorduk.
Derken beklemenin son ayında adetim gecikti. Bir gün, iki gün, üç gün derken eşime müjdeli haberi verdim. Hemen kan testi yaptırdık, doktoru aradım. Birkaç gün sonra tekrar yaptırmamı istedi. Değer güzeldi. 6. haftada doktora muayeneye gittiğimizde keseyi gördük, içerde biraz kanama var ama yerleşme kanaması olduğunu düşünüyorum dedi. Ben de doktorum öyle diyince çok önemsemedim ama kaybetme korkusu hep içimdeydi kendimi dinliyordum devamlı. İçimde yer etmiş endişe beni kimseyle paylaşmamaya itti. En yakın arkadaşıma bile diyemedim, umutlanmak istemiyordum, hayallere kapılacaktım biliyordum. 

Bir hafta sonrasına kalp atımı için randevumuzu aldık.. Gittiğimizde bizi kötü bir sürpriz bekliyordu. Kesenin etrafı kan dolmuştu ve keseden büyük olduğu için bebeğin gelişimine izin vermemişti. Doktorun yüzü bana belli etmemeye çalışsa da endişeliydi. Bana dinlenmem gerektiğini söylemedi ama 10 günlük rapor aldım ve annemin yanına yerleştim. Bir hafta bekleyecektik. Bu sürede kanama ve ağrı olursa haberim olsun dedi. Kötü bir şaka gibi kötü bir kabus gibiydi. O kabus geceden sonra hemen toparladım kendimi ve iyi düşünmeye bebeğimi de üzmemeye karar verdim. Konuştum onunla, direneceğiz dedim. Bir hafta sadece tuvalete giderek kalkmadan yattım. Hiç ağrım kanamam olmadı ama sanki göğüslerim sönmüştü. Midem bulansın istiyordum ama olmuyordu, olsa da psikolojik diye düşünüyordum. 

Dün büyük umutlarla doktora gittik iyi şeyler düşünmek istiyordum. Önce beni aldı içeri doktor. O bişey demeden zaten ben ekrandan gördüm kesenin içinde bir gelişim olmadığını. Doktor kanamanın devam ettiğini ve 8. haftayı doldurduğumuz için daha fazla beklemek istemediğini söyledi ve yine o soğuk kelime “kürtaj”

Beklemek istemedim, dün akşam genel anestezi ile 2. kez kürtaj oldum. İyi düşünerek uyuttular beni ve güzel uyandım. Rüyamda hamile olduğumu gördüm. “Hamileydim ama bu değildi başkaydı bu hamilelik” dedim uyandığımda... Belki de bebeğimin kalp atımını duymadığım için daha güçlüydüm sonrasında. Beni üzmemek için duyurmadı sesini dedim. Ve sonuç olarak bebek yapım aşamasına birkez daha döndüm.


Bir rüya gibi geldi geçti yine herşey. Birşeyler götürdü benden yine ama birşeyler de öğretti. Annelik sabır işi... O kararı verdiğin günden itibaren büyük bir sabır sınavı seni bekliyor. Kimi zaman geçiyorsun bu sınavdan kimi zaman o gücü kendinde bulamıyorsun. Her koşulda hayat devam ediyor. Allah sevdiklerimizi yanımızdan eksik etmesin. Onların varlığı en büyük güç kaynağı...

Haftaya görüşmek üzere,

Emel

16 yorum:

  1. Hosgeldin Emel, 3-4 bolume kadar guzel haberlerini alalim insallah :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşbulduk Arsu:) iyi dileğin için çok teşekkür ederim. Güzel haberleri buradan paylaşmak dileğiyle;)

      Sil
  2. Emel ben totem yapamadım ama umarım senin müjdeli haberini alırız en yakın zamanda

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Ahu inşallah;)

      Sil
  3. Hoşgeldin, sefalar getirdin Emel. Umarım hepiniz için en hayırlı zamanda kavuşursunuz birbirinize, biz de buradan okuruz sevinçli haberlerini.

    YanıtlaSil
  4. (Yanlışlıkla enter'a bastım.) Mesajın devamı:
    Ama sen o zamana kadar moralini yüksek tut ve sağlığına dikkat et. Rüyanda gördüğün o hamileliği yaşayacaksın; eminim.
    Çok sevgiler,
    Derya

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Deryacım, güzel yorumun için çok teşekkür ederim. O rüyanın gerçek olduğu anı iple çekiyorum. Dediğin gibi şimdi yüksek moralli ve sağlıklı olma zamanı ;)
      Sevgiler.

      Sil
  5. Emel hoşgeldin... benzer bir hikayem var, blmem okuyabildin mi? ve bu günlükteki güç, inanç, annelik duygusu ile 2 ay önce hamile kaldım :) şimdilik herşey yolunda çok şükür... inancını hiç kaybetme, eminim yakında güzel haber gelecek...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Nazlı, evet okuyorum senin günlüklerini merakla. Herşeyin yoluna girmesine gerçekten çok ama çok sevindim :) Allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin inşallah. Yaşadıklarımı geride bırakıp yeni bir sayfa açmak istedim sanki herşeye yeniden başlamış gibi. Bu gücü inşallah hiç kaybetmem içimde. İniş çıkışlarım olur senin yaşadıkların gibi ama yenilmek yok ;) Desteğin için çok teşekkür ederim ;)
      Sevgiler

      Sil
  6. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  7. Emel, Ne zor sınavlardan geçiyor insan böyle değil mi? Hiç kolay değil biliyorum. Bu dönemlerden en az hasarla sıyrılıp umutla, yakında gönlümüzdekilere kavuşacağımızı hayal ediyorum. Ne kadar dibe vurursan vur sonra yine suyun en dibinden yukarı doğru yüzerken buluyorsun kendini. Zorlanmış ciğerlerine kocaman bir nefes doldurup yüzünde ılık güneşi de hissedince ne güzel hala yaşıyorum diyorsun, diyorum. Yakında biliyorum güzel haberlerini alacağız, o güne dek hep birlikteyiz ..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet hâlâ yaşıyor olduğunun farkına varmak ve o derin nefesi almak umudun bitmediğinin göstergesi ;) Güzel yorumun ve desteğin için çok teşekkür ederim Tuna. Güzel günlerde görüşmek dileğiyle ;)

      Sil
  8. Emel Hanım,

    Hikayenizi okurken gözlerim doldu ve boğazımda birşeyler düğümlendi.Bebek kokusuna hasret biri olarak sizi çok iyi anlıyorum.inşallah en kısa sürede sağlıklı hayırlı bebek haberlerinizi almak dileğiyle.

    Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Merve Hanım, Allah isteyen herkese nasip etsin bu güzelliği sağlıkla.. Sizi üzmeyecek günlükleri paylaşmak dileğiyle :)

      Sevgiler..

      Sil
    2. Sizi o kadar iyi anlıyorum ki, bu süreçte psikolojik sağlamlık kadar önemli birşey yok. Hamile kalsam bütün sorunlarım gidecek sanıyorum bazen...
      Umarim herşey güzel devam eder sizin için de herkes için de...
      http://www.isyanedencuce.blogspot.com.tr/

      Sil
    3. Blog yazınızı okudum şimdi.. Bu sabır sınavından geçicez başka şansımız yok;) Pişman olmayın her şeyin doğru bir zamanı vardır zaten siz isteseniz de istemeseniz de ;)

      Sil

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım