17 Eylül 2013 Salı

Ayşe’nin Hamilelik Günlüğü – 13. Hafta

Herkese Merhaba,

Geçen hafta 12. haftamdan günlüğüme başlamıştım. Bu hafta: AÇIM!

İş arkadaşlarıma:¨Açım, sizde yenilecek içilecek bir şeyler var mı?¨  
Eşime: ¨Açım, hadi çabuk yemek yemeye gidelim, canım onu çekti bunu çekti şunu çekti¨ 
Anneme: ¨Çok açım, meyve olarak bu var mı? Anneee yemeğe gelelim mi bunu yapsana ☺
Diğer anneme: Anneee, akşam size gelelim mi? Ne yemek var?¨ 
Patronuma: ¨Patronum mide bulantım geçti gibi de ben çok açım bu defa da...¨ 

Son haftanın en çok kullandığım sözcüğü oldu sanırım. Arada bir geri gelmeye çalışan mide bulantılarıma ve kusmalarıma rağmen, istifimi hiç bozmadan acıkabildim. Üstüne baş dönmesi eklendi, tansiyonum düştü çıktı, fenalıklar geçirdim ama yılmadım, hep açtım. Her şeyden önemlisi ise bu hafta o küçücük bedeni artık tam bir bebek olarak görecek olmamdı. Tam ultrasona girdim, sıçradı bizimkisi. Sonra minicik bedenini gördüm. Ters dönmüş öyle kendince oynuyordu. O kadar uyan demiştim ki randevudan önce, annesini kırmamış hemen oracıkta kendince dönüp duruyordu. Aferin demek ki sözümü dinleyecek ☺.

Doktorumuz ikili taramaya gerek olup olmadığına bakarken benim için çok iyi şu duruşu deyip ölçümlerini yaptı. Hemen ölçümün bittiğini anlayan bizimkisi döndü. Tam yoruldu herhalde derken eller ayaklar tekrar başladı oynamaya ve birden sağ elini uzattı, küçücük, tatlı parmaklarını gördüm. 5 minik parmak uzandı bana doğru, alıp öpesim geldi. Derken birden yüzünü döndü. Babasına benziyor dedim içimden. Yüzünü oynadı, parmağını emdi, başına götürdü. Ayaklarını bağdaş yapıp oturdu. Sabaha kadar izleyebilirdim o hallerini. 


Cinsiyetini öğrenmek bir dahaki aya kaldı. Doktordan duyduğum ¨Şu bulantıların tamamen geçsin, beslenme düzenini oturtmamız lazım¨ cümlesi açım diye bangır bangır bağıran midemi susturdu. Eşimle izlemiştik, tembel hayvan var bir tane. Adı gerçekten ¨Tembel Hayvan¨. Kendimi zaman zaman ona çok benzetiyorum. Hatta onun iç dünyasıyla birebir ilişki kurduğumu da düşünüyorum. Tek farkımız onun yediklerini çok uzun sürede sindirmesi benim çok daha kısa sürmesi. Sonrası aynı. Zar zor elindeki lokmayı bitirip, uyku moduna geçiyorsun. Sonra uykunda acıkıyorsun, İskender, döner, beyaz et ve kırmızı et karışımının olduğu tabaklar görüyorsun, hatta acaba uyanıp sipariş mi versem diyorsun ama uyku ağır basıyor. Sonra uyanında bir şeyler yiyorsun, yine uykun geliyor. Uyuyorsun. 

Bu arada yeni kıyafetlere ihtiyaç duymaya başladım yavaştan. Hamile kıyafetleri hala çok uzağımda belki son anlarda kullanırım ama o zamana kadar ihtiyacım olan her şeyi büyük bedenlerde arayacağım. Günler de geçmek bilmiyor zaten. 3 mevsim değişecek de doğacak bizimkisi. Bu hafta ilk trimestırımızı da ilk mevsimimizi değiştiriyoruz ama hala çok var. 

Şimdilik hepinize sevgiler, ben çok açım, yemek yemeye gidiyorum ☺ 

Gelecek hafta görüşmek üzere,

Ayşe

1 yorum:

  1. Ay çok hoşsun Ayşe. :) Pek keyiflendim okurken. Sağlıklı ve açlığının yakında son bulacağı bir hamilelik dilerim. :))
    Sevgiler,
    Derya

    YanıtlaSil

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım