23 Nisan 2013 Salı

Ceren'in İkiz Gebelik Günlüğü – 13 ve 14. Haftalar

Merhaba Sevgili BYBO Okurları,

Geçen hafta ikiz gebeliğimin 11 ve 12. haftalarını anlatmıştım. Bugün, 13 ve 14. haftayla devam ediyorum:

Gebeliğimin 13. Haftası

Eşimle olan ilişkimde bebişimizin doğumu da dahil, ömür boyu kavramını içselleştimemeye özen gösterdim. Hani evliliklerde bir ömür boyu derler sonra herkes birbirini yarı yolda bırakır, ilişkiler laçkalaşır saygısızlaşır ya?? Mutlu yaşanan seviyeli ilişkiler de vardır ama genelde onlardan bahsedilmez. İlişkimizde maddi olarak hiç bağımlı olmamaya çalıştım. Eşim, öncelikle avrupalı mentalitesi ile evlenirken ¨evlilik anlaşması yapalım¨ demiş ve nerdeyse annemlerin yüreğine indirmiş biri olarak kadının evde oturup çocuk büyütmesine prensip olarak çok karşı. ¨Emanzipiert¨ olmalı kadın, erkekle aynı oranda hayatta rol almalı... Biz de hep bunu düşünmüşüz ve mücadelesini vermişiz hayatımızda icabında ☺. Ne güzel… Kendi ayaklarının üstünde durabiliyor olmak ilişkide de belirli bir özgüveni ve en azından ¨O olmadan da hayatımı idame ettirebilirim¨ hissini korumayı sağlıyor. 

Eşim tipik erkek mantığıyla ¨daha çok çalışmam gerekir, daha büyük sorumluluk¨diye düşünerek çocuk istemiyordu başlarda, korkuyordu. Gene de gönlüme gore oldu ve oğlumuz hayatımıza güneş gibi doğdu ☺. Ondan sonra ben kendimi ara sıra düşünürken buldum: ¨Şimdi ayrılsak yalnız bir ebevyn için hayat daha zor olur...¨ Gerçi Avrupa daha iyi bu açıdan: hala kadın olma şansın var. Bunun üzerinden daha 17 ay geçti ve ben istedim ki bir bebek daha olsun. O muhteşem annelik duygusunu, sevgiyi, aidiyeti ve bebeğime bir kardeşi istedim. Bebeği boşverin aslında eşim evlenmek de istememişti ☺. Ona evlenme teklifini ben yapmıştım. Viyana'da saati 3-4 avroya kaçak çalışıp talim etmek istemiyorsan çalışma iznin olmalı onun için de bilinen yol (doğru kişiyi bulmanın ve sevmenin zorluğu da içinde) evlenmek! İlk başta bana ¨hayır¨ demişliği de var. Sonrasında işin ciddi olduğunu anlayınca ¨Olur o zaman evlilik sözleşmesi yapalım¨ diyerek işi uzattı ve sonunda yelkenleri aşkın sularına indirdi kendisi. Sağolsun varolsun ☺. E  17 ay sonra üstüne bir de ikizlere gebe olduğumu öğrendik... Artık düşünüyorum da bağımlılığın daniskası bu olsa gerek ☺. Şu anda onsuz bir hayatı tahayyül etmek istemiyorum… 3 çocukla değil kadın, insan olabilmem için bile yardım lazım olacak bana ☺. 

Gebeliğimin 14. Haftası

İnsan karşındakine saygı ve sevgiyi besler. Ne demek bu? Eşimin anne ve babasına saygı ve sevgi bende doğal olarak vardı. Örf, adet, gelenek, görenek, büyüklere saygı küçüklere sevgi!.. Zamanla eşimi daha iyi tanıdıkça, insanlığını sevdikçe, gönlüne hayranlığım arttıkça onlara olan saygım sevgim de arttı. Avrupalı olmaları, aile ilişkilerinin çoookk farklı olması (yılda sadece 3 bayramda noel, paskalya, doğum günleri görüşmeleri) etliye sütlüye karışmamaları, varlıkları ile yokluklarının bir olması hiç önemli değildi. Onlar eşimin annesi babası ve doğal olarak saygıyı hakediyorlardı. Kaynanam kibar kadın; her doğum günümde orda olamasak da hediye paketimi gönderir. Kendi zevkine gore seçilmiş giyecekler, ya da bebek olduğundan beri onun için alınan giyecekler... 

Uzun yıllar arabamız olmayıp trenle gittiğimizden tren paramızı dahi vermiştir ziyaret sonlarında eşime. 10 yıl boyunca onlardan olduklarından başka bir şey olmalarını beklememe becerisini gösterdim. Zordu ama makuldü. Böyle görmüşler böyle biliyorlar diyip geçebildim. Ta ki bebeğim oğlum canım hayatımıza girene kadar... Onunla birlikte ben ve insanlardan beklentilerim değişti, sanki onunla beklenti sahibi olmam verilmiş bir hak oldu. (Yok tabii aslında böyle bir hak). Doğduğu günden itibaren benim ailemin Türkiyelerden Viyanalara yaptığı çıkarma niteliğindeki ziyaretlere rağmen kaynanamların ziyarete gelmeleri 3 ayda 1 kereyi geçmedi. Gelirken elleri boş gelmeleri, bir çiçek bir çukulata… Sonrasında tekrardan Noelde lohusa olarak eşimle sayelerinde yaşadığım hayatımızın ilk ve tek, ¨senin annen benim annem¨ sendromu ve nerdeyse kucağımda bebeğimle kapıyı çekip çıkmamla son bulacak olan bir 4 gündü yaşanan... Yok çıkamadım hava karlı, bebek, soğuk tren yok şartlar…☺ Tasarruf yapacaklarsa ailesi durup durup hediye almasınlar. Ayda belli bir miktar para biriktirelim verelim ama onlar 33,33 avronun hesabında olsunlar... Evimiz 2 saat mesafede olmasına ragmen ziyaretlerinde 3 kere toplamı yakalayamadılar. Herkes ¨daha ne istiyorsun ohh kafan rahat¨ dedi ama insan elinde olmayanı ister: Düz saçlılar kıvırcığı sever, sarışınlar esmeri, ben de ¨illa kaynanam gelsin birlikte olalım¨ istermişim meğer içten içte... Ama artık ben de onları bıraktım. 2012 Noeli'nde yeni ben, yeni bir gelin onlar için doğdu, artık sorarlarsa konuşuyorum, verirlerse yiyorum, odamda kitabımı okuyorum, oğlumun peşinde koşuyorum. Ama onları merak etmiyorum. Bu şekilde beklentilerimi sıfıra indirmeye çalışıyorum. 

Lohusalık dönemimde ailemin yanımda olmaması ihtiyacım olan ilgi sevgi ve özeni hissetmemem onları olamayacakları yerlerde görme isteğimi arttırmış ve beklentilerimi hayalkırıklıklarımla doğru orantılamış sanırım ☺. Bugün bunu farklı görebilecek durumda olsam da görmek istemiyorum ve bu sekilde doğal olarak beslenen sevgi ve saygıyı artık besleyip büyütemiyorum. Eskiden ¨Eşimi iyi ki doğurmuşsunuz yetiştirmişsiniz¨ derdim. Şimdi insanın karakterinin gelişimi ne kadar genetik ne kadar sosyal tartışmasında; %50 genetik %50 sosyal gelişim tezine duacıyım. Ailesine çeken yanları var korkutan tarafları var ama kalbine güveniyorum. Onu, ailesinin bencilliğini gördükçe daha çok seviyorum. Ailemi onlarla geçen her haftasonundan sonra daha çok seviyorum. Aile ilişkilerini her yadsıyışımda büyük konuşmayayım diyorum, çocuklarımı farklı yetiştirme becerisi diliyorum. Formalitenin ötesinde bir saygı duymuyorum onlara. İyi anne baba olabilmek için dua ediyorum ve ne olursa olsun eşime ailesini kötülemiyorum. Bir gün göçecekler ve her şeye rağmen anne annedir.

Gelecek hafta görüşmek üzere...

Ceren

2 yorum:

  1. BEN DE 9 HAFTALIK HAMİLEYİM VE 13 GÜN ÖNCEKİ MUAYENEMDE İKİZLERE HAMİLE OLDUĞUMU SÖYLEDİ DOKTORUM. ÇOOOOOK SEVİNÇLİYİM. FAKAT YAPTIĞIM ARAŞTIRMALARDA BİRİNİ KAYBETME OLASILIĞIMIN YÜKSEK OLDUĞUNU ÖĞRENDİM ŞİMDİ ÇOK KORKUYORUM :( YA BİRİ GİDERSE :((((

    YanıtlaSil
  2. çoook tebrik ederim.hayırlı olsun. hayırlısı olsun.

    ikizlerin tek yada çift yumurta ikizleri mi?ilk hamileliğiniz mi?
    öncelikle 12haftayı doldurup hamileliğin ilk trimestrini tamamlamak önemli bu yolda da pozitif düşünmek önemli.
    hissettiğimiz,düşündüğümüz herşeyi bebişlerimizde hissediyorlar.ikiz hamileliği riskli hamilelik doğru ama her hamilelik sürecinde risklerin olduğunu da unutmamak gerek.
    herşey çok güzel olacak diye düşünelim. herşey çok güzel olacak...

    buradan bebişlerimizin büyüme sürecini, heyecanları,korkuları paylaşmak insana yalnız olmadığını hatırlatıyor. yalnız deilsiniz.

    dualarımız sizinle.

    sevgiler



    YanıtlaSil

Yorumunuz için teşekkür ederim

Bebek Yapım Bakım Onarım

Bebek Yapım Bakım Onarım